JAZZEPOES home-> startblad

 

 

 

 

 


zie hier ook de Predikheerlijke Zomer 2021 commentaren !

                                                                                                 
                                                                                                  click a band's name for info and comments

 



 

 

   
 

 

 
 
VRIJDAG 5 Augustus

 
     
 
WITVROUW

 
     
 

 
     
 
Bart Borremans : tenorsax
simon Witvrouw  :  gitaar
Joachim Saerens : keys
Dré Pallemaerts : drums

 
     
    


 
     
 

…het is een prettig weerzien met Simon Witvrouw en we herinneren het ons beiden nog meteen : Februari 2009 was het , toen die met z’n voormalige band Mojostar op het podium van Den Bromfiets stond. Een hele tijd terug al  maar we kennen ‘m al van eerder nog op de originele, eerste JaZZZolder ook , toen die daar aantrad met het Dree Peremans Quartet, in 2005 was dat !  Na Mojostar ben ik ‘m dan wat uit het oog verloren maar zie, eens kom je mekaar weer tegen in de muziekscène ! Een fijne nieuwe band heeft die met wat klasse muzikanten waarvan ik de meesten wel ken maar Joachim Saerens (van bij o.a. Selah Sue) da’s een eerste kennismaking.

 
     
    


 
     
  Met veel effecten van de gitaar van Simon en  vooral ook de keys van Joachim starten we dan wat ongegeneerd slenterend lijkt het wel, aan een set die eerder in psychedelica gedrenkt lijkt. We herkennen , net als toen met Mojostar , nu ook weer duidelijke invloeden van Filip Casteels (El Fish) ook al long time no see… ‘Ballad for Mingus’ drijft even later verder op wolkjes die vooral nu aangeblazen worden door de keys terwijl drummer Dré Pallemaerts de zaken verder strak blijft aflijnen en Bart Borremans (ook enige tijd bij Mojostar op bas en sax) het thema aanzet. ‘Much Closer’ gaat dan funky versnellen en laat daarbij de killige zomeravond voor wat die is. Sommigen hebben uitgedeelde dekentjes rond zich geslagen maar mij lijkt dat wat overbodig, dit is hot music !

 
     
    

 
     
  Na de nummers horen we telkens veel goedkeurende shouts en enthousiast applaus volgt keer op keer. Uit hetzelfde muzikale vaatje wordt er verder getapt en mij hoor je niet klagen hoor, doe mijn glas nog maar es vol ! Het ritme is erg meeslepend en hoewel ik hier nu niemand zie dansen sluit ik die mogelijkheid in een tweede set zeker niet uit, de groove werkt aanstekelijk…Simon soleert en gaat ook voor de vocals van deze ‘All is Love’. Met veel echo’s gaan we door het volgende dat wat vaart mindert maar dat bleek maar een tussenstop voor ‘Whatever You Do’ dat weer ritmisch gaat verder pompen en waar Bart dan weer z’n stempel op drukt met de solo. Simon gaat dan ook verder scheuren op de gitaar tot alles uiteindelijk weer in pompen terug valt. De sax mag dan een vertederende ballade aansnijden en ‘t verbaast dan ook niet dat die ‘Lullaby’ mag heten al lijkt het mij geen slaapliedje , eerder een slow van het soort dat je met z’n tweeën op één steen danst. De geluidjes die Joachim daarbij brouwt brengen je daarna in hogere sferen ook want de factor psychedelica blijft zeker wel aanwezig…maar een beetje melig is deze toch ook ? De muzikanten worden daarna voorgesteld en dan weet je dat we bijna naar het einde gaan.

 
     
    

 
     
 

Caleidoscopisch wordt er afgetrapt tot we trancematig tot de essentie komen. Daarbij gaat Bart scheuren met een sound die mij doet terug denken aan die van Gil Bridges, vocals en sax van Rare Earth, de Amerikaanse Rhythm and Blues Rockband uit de seventies (remember o.a. ‘Get Ready’)…’How We’ll Meet Tonight’ heeft een bezwerend ritme waarvoor ook Dré tekent en een ware afsluiter is dit , net zoals op het komende album ‘WITVROUW’ dat in September gereleased wordt. Als bis volgt dan nog het poppy ‘Thinking About You’  en da’s er eentje van het vroegere Mojostar waarbij Simon terugdenkt aan ‘een vriend die onlangs overleden is’ en wie kan dat anders zijn dan Koen Mertens van die vroegere band, de betreurde  drummer die onlangs plots op 48 jarige leeftijd kwam te overlijden…Het lijkt mij dan ook een ‘ter ere van’ en da’s mooi gedaan, een waardige afsluiter die WITVROUW laat aansluiten op het vroegere Mojostar…

 
     
    


 
 

 
 
Winus 

 
     
 

 
     
 
VRIJDAG 12 Augustus

 
     
 
FRANK VAGANĒE TRIO

 
     
   

 
     
 
Frank Vaganée : altsax
sam gerstmans  :  contrabas
teun verbruggen : drums

 
     
    

 
     
  …Verleden jaar mocht het Frank Vaganée Trio hier de reeks Predikheerijike Zomer Jazzconcerten openen al zag het trio er toen er licht anders uit wegens ziekte van bassist Sam Gerstmans en toen  hadden we  Jos Machtel aan de bas. Het lijkt mij dat we vanavond zowat de stijl van verleden jaar kunnen volgen toch, met een greep uit het Great American Songbook en wat regelrechte standards. Terug naar de essentie dus vanavond  met één der Mechelse jazziconen, Frank Vaganée en schreef ik verleden jaar al niet dat ie een sterspeler is op de Belgische jazzscène? 

 
     
     


 
     
  Krachtig wordt er meteen van start gegaan met een bekend in de oren klinkende melodie, het up tempo ‘ U.M.M.G.’ ofte voluit 'Upper Manhattan Medical Group’ van Billie Strayhorn, de rechterhand van Duke Ellington en daar horen we vanavond nog meer van. Frank neemt natuurlijk de eerste partij voor zich maar ook Sam gaat al gauw soleren terwijl Teun (Verbruggen) dat mooi gaat invullen met veel cymbalen en er aansluitend ook een sololap op geeft. Ferme start meteen ! Monk’s standard ‘Satisfaction’ is er daarna eentje met tempowissels en hoekige lijnen, ‘a real Monk thing’, op smaak gebracht door het virtuose drietal. Solo trapt Frank daarna nummer 3 af, een bluesy ballad die sensueel neerstrijkt over een goed bevolkte binnenkoer, nu is dat zo’n 70 man en straks, bij de tweede set, gaat hier goed 90 man komen te zitten. Mij dunkt dat dit al het meestbezochte concert van deze zomer is, maar er zijn natuurlijk nog 5 gigs te gaan….

 
     
    


 
     
  Deze ‘Day Dream’ ( Billie Strayhorn) wordt mooi ingespeeld door Frank’s altsax  en Sam gaat daarop in zijn solo verder breien en doet dat heel zangerig tot als Frank op zijn beurt weer gaat aansluiten en uiteindelijk dat heel zwierig gaat afsluiten ook.  Roffelend gaan we dan terug in vitesse nadat onze virtuose frontman een nakende CD van dit trio  komt aan te kondigen, nog geen titel bekend trouwens, alsook de hoes is nog een blank, dat wordt iets voor het najaar. 'Bop is here' en Frank slaat uitbundig aan het soleren. Gauw is duidelijk dat dit naar een hoogtepunt in dit optreden gaat waarbij eveneens de ritmesectie goeie punten scoort …mij echter geen titel bekend hier…


 
     
    

 
     
  Waar we totnogtoe zowat het traditionele jazzpad bewandelden gaan we daarna met ‘Drum Music’ meer de experimentele, wat avantgardistische toer op al moet je’t ook niet te ver gaan zoeken maar het blijft  verdorie wel een buitenbeentje, deze doorstapper met weer die forse bewegingen van de sax en ook een kolfje naar de hand van Teun trouwens die zich daarbij  als een vis in het water voelt.  Nog een versnelling hoger kan het vervolgens met de afsluiter maar, omdat er nog wat tijd rest,  eindigen we finaal met het minzame ‘Reflections’ van Monk. Enthousiast en haast overweldigend volgt een stevig applaus van een weer zeer tevreden publiek en ja, zo hebben we het graag zie…

 
     
    

 
     
   
     
 
Winus 

 
     
   

 
     
 
VRIJDAG 19 Augustus

 
     
 
BOOGALEO BAND

 
     
     
     
     
     
 
- wordt vervolgd -


 
     
     

 

 ©  JAZZEPOES 2022

 

 

up again !

 

 

JAZZEPOES home-> startblad