HOME


 

 

 

JAZZZOLDERBLAD  

 OVERD(H)ONDERD !  

GIGS 

 

 

 

INHOUD   Archief Music 2018 Archief Music 2017

 
DATE PIC    
ARTIKELS

         
09/10/2018




  Aubergine Artist Management news : Nieuwe samenwerking: N∆BOU // URBEX: herfsttour doorheen Europa // Ep release ESINAM: Blik achteruit én vooral vooruit!
 - persbericht
30/09/2018



    Baars/Kneer/Elgart:' live at Konfrontationen Nickelsdorf 2012' - CD-recensie
16/09/2018   

    JazzatHome 2018 - festivalverslag
29/08/2018

    Finale 6e Jazz Contest Mechelen - verslag 
24/08/2018  

    Jazz Middelheim : (Ludieke) Power en ontroering sluiten af - concertverslagen ZON 12 AUG
20/08/2018

    Jazz Middelheim : Middelheim loves family - concertverslagen ZA 11 AUG
19/08/2018

    jazz Middelheim : hiphop op kop...of overkop ?  - concertverslagen DO 09 AUG
14/08/2018

    Michel Goes Solo : Gouvy Jazz, vrijdag 3 AUG - concertverslagen 
         
festivalitis
         
JUN-JUL
 

  GentJAZZ 2018 - festivalblad - alle nieuws  
+ concertverslagen 5 -6 -7 Juli   

 

AUG
 

   jazz middelheim fEstivalblad - alle nieuws  +
 concertverslagen 09 -10 -11-12 AUG

NOV
 


    BRAND  2018 ! - Festivalblad  - alle nieuws
         



WEEKLY TWEETED IN THE WEEKEND

 

 

 

NIEUWSBLAD

     
     
 
- persbericht -

 
 
 


 
URBEX TOURT DEZE HERFST DOORHEEN EUROPA
 

 

 
NIEUWE SAMENWERKING: N∆BOU
 


 

De beloftevolle Nabou Claerhout heeft ambitie en talent. Dat bewijst ze door haar prille, maar dynamische parcours. Studies in het buitenland (Codarts Rotterdam en Royal Music Academy in London) en deelnames aan verschillende big bands, inspireerden en motiveerden haar om eigen werk te componeren. In 2016 richt ze samen met Trui Amerlinck (contrabas), Roeland Celis (gitaar) en Mathias Vercammen (drums) de band NΔBOU op. Door hun vernieuwend trombone geluid, innovatieve effecten en frisse benadering van composities maakt het jonge, beloftevolle viertal deel uit van een frisse wind die door het jazzlandschap waait. Nabou’s 'mission statement' is duidelijk: zij wil het publiek laten kennismaken met de mogelijkheden van de trombone en aantonen dat het instrument heel wat in zijn mars heeft.

Aubergine is dan ook blij dat we haar in deze missie kunnen ondersteunen en het team kijkt alvast uit naar de eerste opnames van de band begin 2019 en de release concerten vanaf mei 2019.

N∆BOU BINNENKORT IN/OP UW ZAAL/FESTIVAL?



 
RELEASE EP ESINAM: BEDANKT!



 

 

 
Hij is er, de langverwachte debuut EP van ESINAM! Eind september werd die in de Brusselse Botanique gelanceerd, gevolgd door een reeks concerten in Vlaanderen en Nederland. Ook de Nederlandse televisie was erbij en Esinam presenteerde met veel plezier haar set tijdens VPRO Vrije Geluiden. Resultaat? Enthousiast publiek en niets dan lovende woorden in de pers!
"Niet alleen die jonge wolven van de hiphop triomferen in onze top tien deze week, maar ook andere koppige bastaards als Skinny Pelembe, Esinam en Chris! [...] Op deze eerste ep wil Esinam niet kiezen: zinderende etnologie-soul à la Ibeyi, noisy Avantgarde-elektronica, dwarse r&b en polyritmische tribalmuziek. Alles zigzagt er door elkaar. Heftig!"

De Morgen

"Het geheel bestaat uit een versmelting van Afrikaanse en Europese invloeden, wat Esinam zo bijzonder interessant maakt. We durven zelfs te stellen dat ze in België een pionier is van een nieuwe, eigen vorm van elektronische muziek. De ep bestaat uit vier nummers die stuk voor stuk weten te boeien en een zekere rode draad bezitten, maar toch enorm verschillen van elkaar."

Dansende Beren

"Wie aanwezig was op een van de concerten van Melanie De Biasio in december 2017, kan Esinam al kennen. Ook de fans van Selah Sue, Barry Adamson en Bali hebben de zangeres/fluitiste mogelijk al gehoord. Voor alle anderen: wacht niet langer."

Damusic


Maar ook een resem nieuwe data die eraan komen… Houd zeker haar website in de gaten. De volgende buitenlandse stop wordt Gmlstn Jazz in Göteborg, Zweden. Met andere woorden: the best is yet to come!


20.10 Gmlstn Jazz, Göteborg (SE)
08.11 Stoemp!, Brussel (BE)
09.11 CC Belgica: Geruis, Dendermonde (BE)
22.12 Cc De Werft: Seizoensklanken Nodigt Uit, Geel (BE)
17.01 Flagey: Brussels Jazz Festival, Brussel (BE)


MEER INFORMATIE




 
     
     
 
 
     
     
 
   
 

 

 

 

 






JazzatHome, een initiatief van JaZZZolder, in samenwerking met JCI Mechelen en CC Mechelen was met een 14e editie dit jaar alweer een succesvolle onderneming al kostte het ook dit jaar weer heel wat inspanning en organisatietalent van een kleine groep kernmedewerkers die eigenlijk het jaar door vergaderen en plannen. Het is dan ook geen sinecure om elk jaar weer een aantal locaties te vinden, te bemannen met medewerkers en deelnemende muzikanten en ze te voorzien van drank en maaltijden.. Een gedetailleerde planning en voorbereidende acties, heel wat werk dus ! maken het toch mogelijk en bovendien blijken de inspanningen telkens te resulteren in succes, 14 keer al maar dat er een 15e editie nog zal aankomen wordt nu nog even in vraag gesteld maar laat ons dat voorlopig nog even uit de weg schuiven.... Laat ons even terug blikken op deze editie… Méér dan 60 vrijwilligers, 82 muzikanten op 25 locaties die telkens 3 sets speelden, een 700 mensen die zondagnamiddag 3 x een concertje bijwoonden, vrijdagavond een 60tal aanwezigen bij the AwkWords in den Breckpot, en zaterdagavond 2x ongeveer 150 à 170 mensen voor de concerten van het Tutu Puoane quartet op het binnenplein van het Predikheren, het eerste concert in dit historische gebouw na de restauratie, die nog niet helemaal beëindigd is, dat zijn enkele cijfers die voor zich spreken ! Ook wij waren weer paraat, sommigen stonden in een locatie opgesteld , anderen zaten in de centrale checkin en bibi hier zorgde met 7 andere fotografen voor het vastleggen van al die events in beeldekens die je spoedig op de JazzatHome site terug vindt en waarvan je er nu al menige op de FaceBook pagina van het Festival kan zien… 25 sites waar de bezoekers 3 sets konden smaken van hun favoriete muzikanten…of kwamen ze voor de locatie?...zovele verhalen hoorde je ter plaatse en achteraf in het CultuurCentrum waar medewerkers, locatiehouders én muzikanten samen kwamen voor de avondhap, geserveerd door Sava. Zondagavond zaten daar een hondertal mensen samen op de catering, in de kerk van het CC en die kregen een 200tal bordjes voorgeschoteld, deels vegetarisch en dat was welkom na een dag werk !
Het motto,de slogan die dit jaar gevoerd werd was ‘room for a piano’ (naar Hyacinth Bucket (Bouquet !) uit de serie ‘Keeping Up Appearances’) (Schone schijn) maar natuurlijk kon er niet overal een piano staan, dat begrijp je wel ! Anders uitgeruste muzikale gezelschappen waren ook méér dan welkom en uiteindelijk hadden we toch 14 pianisten tijdens al die concerten, da’s toch al wat, niet? The Awkwords, winnaars van het Mechelse JazzContest vorig jaar startten de inleidende concerten op vrijdag in één der fijnste zaaltjes in Mechelen : ‘den Breckpot’ en dat was meteen raak ! (zie kader met verslag hieronder).

 

 

 

The AwkWords, vrijdag 7/9/2018 in den Breckpot ihkv jazzathome



De 14de editie van jazzathome festival ging van start met een concert in handelszaak den Breckpot op de Korenmarkt. Daar traden The AwkWords op die de JazzContest Mechelen 2017 hadden gewonnen. Het trio toonde zich winnaars waar je mee kan uitpakken.

Tegen het stijlvolle decor van de gildezaal leek even een improv-concert in de maak, toen Hendrik Lasure (SCHNTZL) op de snaren van de vleugelpiano begon te tokkelen en ook bassist Federico Stocchi en drummer Paul Berne voorzichtig met klanken speelden. Het bleek een intro die overging in melodisch samenspel en een eerste compositie van de bassist,“And it happens again…” kwam binnen als een vlezige hap, een met nog been aan. “Lily 2.0” volgde daarop als een rustig en helder nummer dat toch onvoorspelbaar was. Het deed aan als een wandeling die ook een donker pad insloeg. Met “Sometimes it’s (kind of) easy” ging het via een vorm van kamerjazz (met Afrikaanse invloeden?) heel geleidelijk een dynamischer en tegelijk gevoelige richting uit.

De tweede set vervolgde met meercomposities van hun eerste cd’tje. Je zou kunnen zeggen dat we meer van hetzelfde kregen, maar dat is afbreuk doen aan het fijne gevoel voor timing en boeiende, al dan niet vloeiende overgangen. Typerend voor The AwkWords zijn spitsvondige kantelingen binnen composities. Heel geestig was dat bij het drukkere “Party Stuff”. Dat begon met veel schwung, belandde in een wankele, lichtjes dronken staat om dan weer voluit hard te gaan.
De afwisseling tussen rustige en fijnzinnige ideeën met levendige passages die het nodige gewicht meekregen viel duidelijk in de smaak. De opbouw van de 2de set was er ook naar om op het eind, na een vlot en begeesterend stuk, op een bisnummer aan te sturen. Daarbij zette het trio met veel gevoel voor fun en drama, maar ook met fijn getimede verstilling hun kwaliteit nog eens extra in de verf.



Danny De Bock

 

 



De dag nadien was het de beurt aan Tutu (Puoane) en haar sterke quartet met vandaag Mechelaar Dré Pallemaerts aan drums. Je weet dan dat je met Tutu één van onze sterkste vocalistes in huis hebt en dat huis stond vandaag voor de eerste keer open want restauratiewerken zijn nog steeds bezig aan ‘Het Predikheren’, een voormalig klooster maar in de toekomst een Cultuurtempel te meer in Mechelen ! Het weer zat telkens mee tijdens het JazzatHome WE waarbij er zondag zelfs geflirt werd met een zeer aangename 25°C . Je hoorde dus geen klachten ook al omdat de huiskamers toch ook een rustige zitplaats boden aan diegenen die ingeschreven hadden (en hier en daar ook last minute bezoekers) want Mechelen city zat eivol met dagjesmensen die rond kuierden op ‘open monumenten dag’, want dat was het vandaag ook, met optochten en random animatie, volk zat !
S ’Avonds rond 18:00 hr. werd de laatste set overal voltrokken en dan was het voor een hoop medewerkers nog niet gedaan want er moest nog opgeruimd worden ook. Daarna op een drafje naar het Cultuurcentrum voor een gezellig samenzijn met een hapje-tapje en heel wat verhalen. Vriendschappelijk werd besloten met een saxbattle tussen2 supersaxofonisten : Rhonny Ventat en Frank Vaganée, Wallonië/Vlaanderen en aan dát verhaal zou nog weleens een vervolg kunnen komen, vernamen we achteraf !...

 




 


Jazzathome bedankte z’n muzikanten en medewerkers en JASSEPOES, jarenlang al coördinator van de fotografen bedankt hierbij zijn equipe , het edel volk van plaatjesschieters, en dit jaar waren dat :




Eric Kesenne
Pieter De Vries
Freddy Vandervelpen
Johan Vanonckelen
Gert Van Gelder
Rudy Verrijt
Eddy Westveer
Winus



Tot een volgende editie ?

Winus


 
     
 
     
 
 
     
 
   
 

 



 

Programma


De Clerck- Van Niekerck Quartet (BE) 19:15-19:45
Groppe & Martin (FR, BE) 20:00-20:30
Baz Trio (ES, BE) 20:45-21:15
Pagoda (NL) 21:30-22:00
Rainbow Shadow 22:30-23:30
Proclamation 23:30

Deliberatie van de jury tijdens optreden Rainbow Shadow


De Finalisten



De Clerck - Van Niekerk Quartet

 

 

Groepsleden


Saxophone 16-05-2000 Maurice de Clerck
Guitar 16-06-2002 Olivier Van Nieker
Drums 23-02-1994 Julian Vleminckx
Double bass 06/01/1994 Emanuel Van Mieghem (vervangt Soet Van Kempeneer)

 

 

Omschrijving

De Clerck - Van Niekerk Quartet Maurice De Clerck en Olivier Van Nieker leerden elkaar kennen in Den Haag aan de jong talent afdeling van het conservatorium. Ze speelden met Julian Vleminckx op een jamsessie in Antwerpen en dat klikte meteen. Maurice kende Soet Kempeneer (vandaag vervangen door Emanuel Van Mieghem omwille van een kwetsuur) van op de kunsthumaniora te Brussel. Ze brengen een mix van eigen stukken en eigen arrangementen van standards met moderne invloeden.


Standard

 

Inner Urge by Joe Henderson


Groppe & Martin


Groepsleden


Drums 08/11/1997 Pierre Martin
Piano 10/03/1994 Simon Groppe

 

 

Omschrijving

Groppe & Martin : Simon Groppe (piano) en Pierre Martin (drums) schrijven muziek met improvisaties en improviseren op geschreven muziek. Ze vormen een duo sinds december 2017. Deze twee muzikanten met zeer verschillende invloeden stellen hun muziek voor variërend van Steve Reich, Tigran Hamasyan, Jim Black en John Zorn. Ze doen dit door te luisteren, te improviseren, te schrijven en te interpreteren. Hun doel is om emoties aan te bieden aan hun publiek en om de luisteraars te raken. Simon Groppe afkomstig uit Metz (FR) studeerde aan het conservatorium van Nancy en volgde les aan het Lycée Fabert en woont in Brussel. Pierre Martin is afkomstig uit Rijsel.


Standard

 

Afro-blue, by Mongo Santamaría / John Coltrane


Baz Trio


Groepsleden


Double Bass 19-09-1994 Basile Rahola
piano 20-09-1995 Wajdi Rahi
drums 17-05-1993 Oscar Georges

 

 

 

Omschrijving

BAZ Trio : Bassist Basile Rahola en pianist Wajdi Riahi hebben samen getoerd in Tunesië en daaruit is hun vriendschap ontstaan. In september 2017 ging Wajdi les volgen aan het conservatorium van Brussel en Basile verhuisde naar Barcelona. Het eenvoudigste was halverwege dan maar in Frankrijk af te spreken. Daar ontmoetten ze de Franse drummer Oscar Georges die ook les volgt in Brussel. Zo vormden ze een jazz trio Baz naar de leider Basile. Na een reeks concerten in Frankrijk, heeft de groep, door hun wederzijds gevoel van kameraadschap, besloten door te gaan met het opnemen van hun debuutalbum. Oscar Georges studeerde aan het conservatorium van Lyon (FR) Wajdi Riahi studeerde aan het Institut Supérieur de Musique van Tunis. Ze wonen beiden in Brussel. Basile Rahola studeerde aan de École nationale de musique, danse et art dramatique van Villeurbanne en woont in Barcelona.


Standard

 

"we see" by Thelonious Monk


PAGODA

 

Groepsleden


Trumpet 04/04/1994 Daniel Clason
Trombone 24/06/1993 Bruno Valle
Guitar 29/03/1997 Adrian Bifano
Double Bass 07/04/1995 Philip Lewin
Drums 27/03/1997 Fran Gayo

 

 

Omschrijving

 

PAGODA : Hun muziek is een levensreis gebaseerd op eigen ervaringen van de bandleden. De inspiratie komt uit ontmoetingen met mensen die op hun pad komen, waarbij een universele taal wordt gecreëerd op basis van originele muziek en gearrangeerde standards.
Daniel Clason - trompet (vervanger van Paolo Petrecca) , Bruno Valle - trombone, Adrian Bifano - gitaar, Philip Lewin - bas, Fran Gayo - drums



Standard



Intrepid Fox by Freddie Hubbard



 
- verslag - 
 


 

Dat we met de finalisten van het Mechelse JazzContest , 6e editie weer heerlijk jazzvoer toegeschoven zouden krijgen, dat was al duidelijk bij hun verkiezing uit het aanbod van de halve finale, zie dat relaas hier. De mooie locatie van het Hof van Busleyden , da’s een absoluut surplus vandaag en we kunnen ons geen beter zijpodium van het Maanrockfestival dat vandaag van start gaat voorstellen. Ja, het mocht wat warmer want aan de start om 19 hr. gaat het nog wel maar al gauw  zakken we in een temperatuurdip die maakt dat de warme set van Reggie Washington enkel maar te genieten is als je zelf ook een warm pulletje overaan trekt. Dat deed Reggie trouwens zelf ook, naast de wintermuts en sjaal. Ja, ’t is België hè…Belangrijker dan die temperatuur waren de kwaliteitsvolle sets van het kwartet, duo, trio en quintet die allen binnen de opgelegde en voorziene tijd hier op het podium passeerden.



 Starten deden we omstreeks 19:15 hr. en dat zal niet veel later geweest zijn met het De Clerck-Van Niekerk Quartet met naast Maurice De Clerck aan de saxofoon een opgemerkte Olivier Van Niekerk op elektrische gitaar.

    

 

Meteen goed begonnen al is het natuurlijk niet zo fijn om als eerste deelnemer te openen. Zij zouden buiten de prijzen vallen want er kan er natuurlijk maar eentje winnen en het werd duidelijk tijdens het verdere verloop van het Contest dat de andere kandidaten zwaarder wogen en ieder had zo z’n favorieten. Voor mij was dat het Groppe-Martin duo , dat meteen imponeerde en o.a. een indrukwekkend Afro Blue , de U welgekende tune van Mongo Santamaria neerzette . Pierre Martin, de drummer, zou verkozen worden tot beste solist van de avond.

 


Dat leek mij gauw duidelijk en als ik er nog eentje zou moeten kiezen uit het totaal-aanbod van jonge superbe muzikanten hier aanwezig, dan zou ik pianist Wajdi Rahi verkiezen uit het piano trio dat de volgende set met veel bravour mocht invullen , het Baz Trio want daar was haast iedereen het over eens : dit waren niet alleen de publiekslievelingen , uiteindelijk koos de beroepsjury onder leiding van Chris Joris hen later op de avond uit als winnaar van deze High Quality editie !

 



 

 Eerst kregen we nog een door de trombone gekleurde lekkere set van Pagoda, een groep uit Nederland, samengesteld uit verschillende nationaliteiten maar de favorieten bleven de favorieten, daar zouden zij niks meer aan veranderen.

 



 

 Aangekondigd door presentatrice Elke Vandersypen  kreeg elke groep een kwartier om op te stellen en  een half uur om hun presentatie af te ronden wat mede dank zij de uitstekende P.A. mensen van Elckerlyc probleemloos lukte. Daarna trok de jury zich terug zoals een jury dat hoort te doen om zich te beraadslagen.

de jury


© Michel Proesmans


 

De proclamatie zou volgen na het concert van Reggie Washington , zo rond 23:30 maar zolang zou ik niet blijven, immers : openbaar vervoer heeft ook z’n tijdsregeling (gesteld dat de bus al komt opdagen, in het naar hier komen was het weer improviseren toen de Lijn  het eerst weer liet afweten ! Nu echter bleef ik graag , zoals vele anderen ,( maar ware het warmer geweest dan zouden er wellicht nog meer liefhebbers zijn komen opdagen !) voor Reggie Washington’s Rainbow Shadow, een set , geïnspireerd of een tribute to? de mij verder onbekende sessie gitarist Jef Lee Johnson (†2013)

 

  

Dat was raak ! Warm met de funky drive van de ritmesectie, de drums van Pat Dorcéan en de baslijnen van Reggie himself, eigentijds door de keys van Jozef Dumoulin en de toegevoegde scratch en electronica van DJ Grazzhoppa kon dat velen, incluis mezelf, verblijden en de zomerse spirit er in houden !

  

De winnaars van het Jazzcontest werden even later aangekondigd.


© Michel Proesmans


‘De besten hebben gewonnen’ werd zowat een veelgehoorde uitdrukking hier maar dat werd wellicht wel gemotiveerd op het podium ook, bij de prijsuitrijking.

 

© Michel Proesmans


  Mogelijks volgt er later nog een verduidelijkend juryrapport op deze pagina…



 

 

Winus

 

 
 
     
 
     
 
 
     
 
   
 



 

- Michel goes solo, festivalverslag in a nutshell -

 

 

       

                                    

 

 

Het is weer leuk om af te zakken naar het gezellige groene Gouvy. Ik en Roger doen een pitstop in de Baraque de Fraiture op het hoogste punt van België. Het is in totaal wel ruim 2 uur rijden vanaf Mechelen. We pikken er één dag uit van drie (2x jazz en 1 dag blues is er daar elk jaar te beleven). Eindelijk hebben we dit jaar geen regen maar een blakende zon. De hitte valt er nog goed mee door het vele bosgroen. De optredens zijn verdeeld in 3x main stage in de grote tent en dan de Club Madelone op loopafstand met 2 concerten. Er is net zoals in Dinant veel aandacht voor de goede Belgische jazz.

 

Gouvy Jazz 2018, vrijdag 3 AUGUSTUS


 






Sharón Clark (US) – Tribute to Sarah Vaughan  with Mattias Nilsson Trio

19:00



Sharón Clark (zang) uit de VS, Mattias Nilsson (piano) uit Zweden, Matthias Petri (contrabas) uit Denemarken, Zoltan Csörsz (drums) uit Hongerije + special guest: Mattias Carlson (tenorsax) uit Zweden







Sharón is gesneden uit de traditionele jazz van de jaren ’50 en ’60 en wat heeft zij fantastische muzikanten meegebracht vandaag ! Het trio van de Zweedse pianist begint er alleen aan en brengt ons direct in de juiste swingende sfeer. En dan komt de diva miss Clark ten tonele in het wit als mooi contrast met haar pekzwarte huid. Ze brengt een klasse vol tribuut aan haar idool Sarah Vaughan en qua stem doet ze me er een beetje aan denken ook. Zij smijt er zich volledig in en zegt dat zij een nasty mouth heeft. Bon, ze is zéker niet op haar mondje gevallen. Met de song ‘Honeysuckle rose’ eert ze een album uit 1963 want het is al 55 jaar oud zegt ze zelf. Daarna komt de sax erbij in het snelle bebopachtige ‘Cherokee’ dat bekend werd door Charlie parker en daarin kan ze voluit scatten. We koelen af met ‘Tenderly’ een classic van Vaughan.

 



Sharón Clark en Mattias Nilsson hebben mekaar leren kennen in de jazzclub Smalls in NY in 2012 en van toen af zijn ze onafscheidelijk. Dat laat ze horen in een duo ‘Moonlight in Vermont’ met de pianist. Prachtige ballad is dat. Wat kan je heerlijk variatie brengen in die oude standards. Ze blijven me altijd fris en me verbazen van wat je er allemaal mee kan doen. Daarna spelen de muzikanten alleen verder want zij moet zo nodig even wat afkoelen want ze gebruikt een Spaanse waaier af en toe. Ik moet zeggen na die pauze klinkt ze nog beter in songs als ‘Perdido’. Mooi is me dat en het publiek juicht ook. Ze heeft maar een handvol cd’s bij om te signeren achteraf.
Die begeleidingsband wil ik zeker later nog eens meemaken hoor, stuk voor stuk top muzikanten die ik nog nooit heb gezien.





 


Eric Legnini quintette (B/Fr) – Hommage à Les McCann
21:00




Eric Legnini (piano), Jon Boutellier (tenorsax), Malo Mazurié (trompet), Thomas Bramerie (contrabas) met gastoptreden Lawrence Leathers (drummer van Cécile McLorin Salvant)



    


Het is al een tijd geleden dat ik de Belgische pianist Eric Legnini heb gezien. Hij heeft nu een baard en is al wat grijzer ook. Hij stond hier al in 1993 op Gouvy !
Hij heeft ook geweldige straffe muzikanten meegebracht vandaag zoals die Franse trompettist Malo Mazurié. Die kan echt schitteren. Hij speelt vaak mooi in duo met de saxofonist Jon Boutellier, ook een straffe hoor, soms unisolo en heel zuiver.

 

         




Eric Legnini heb ik intussen al enkele keren gezien en  die weet me telkens weer te verrassen. Hij is een pianist met een breed spectrum, dan eens aan de vleugel of aan de Fender. Vandaag presenteert hij een kwartet met zijn Franse vrienden. Hij eert hij Les McCann, een Amerikaans pianist en succesvol componist van de jaren ’60. Zijn soulvolle, funky stijl op piano was invloedrijk en McCann's zang was tot halverwege de jaren zestig grotendeels bijkomstig. Hij nam veel albums op voor Pacific Jazz in de periode 1960-1964, meestal met zijn trio, maar ook met Ben Webster, Blue Mitchell, Stanley Turrentine, Joe Pass, de Jazz Crusaders en het Gerald Wilson Orchestra. En dat is natuurlijk spek voor de bek van  Legnini, die soul en funky toestanden. hij geniet van een nieuwe populariteit vanavond.
De muziek doet me denken aan Horace Silver maar ook aan Ramsey Lewis en zelfs Ray Charles. Ze spelen een prachtige overtuigende set en eindigen met een grote staande ovatie.

 



 


Joe Lovano & Dave Douglas Quintet (USA) – Sound Prints

Featuring Lawrence Fields, Yasushi Nakamura, and Joey Baron
23:00



Joe Lovano (sax), Dave Douglas (trompet), Lawrence Fields (piano), Yasushi Nakamura (contrabass) , Joey Baron (drums)

 

               


Heze supergroep hebben we wat voorbij laten gaan. We hebben Joe Lovano al eens gezien op een andere plek in Dinant Jazz. We kiezen wat te verpozen, te genieten van een koffie en dessert en af te zakken naar de Club madelone alwaar een leuke Belgische band bezig is die we nog niet kennen.
Het is zo in Gouvy dat er overlappingen zijn tussen de main stage tent en de club optredens. Er kan trouwens maar 150 man binnen in de Club Madelone.



GOLPES (B) in de Club Madelone
22:00



Alain JANCLAES (gitaar), Serge DACHOUFFE (gitaar), Angélique GIORGIO (zang, harp, triangel), Vincent HENSENNE (contrabass), David GERARDY (drums, percussive)


  


We hebben een groot stuk kunnen genieten in de gezellige Club Madelone want Joe Lovano en de zijnen trokken ons niet erg aan. Een ontdekking is dit quintet Golpes genaamd, weeral tof talent uit België. Dat is echt iets voor de Jazzzolder en Jazzathome Mechelen. Je kan het jazz noemen met flamenco invloeden. Ze spelen eigen nummers. Het repertoire van het bedreven akoestisch kwintet weerspiegelt de vele ervaringen van de afzonderlijke muzikanten – van jazz over folk, flamenco en Afro-Cubaanse muziek, tot en met klassiek.
Golpes brengt zijn originele composities, doordrenkt met warmte, poëzie en emotie met prachtig gitaarspel van de twee heren vooraan. De Golpe verwijst naar een techniek van spelen op de akoestische gitaar. Het wordt voornamelijk gebruikt voor flamenco en bestaat uit tikken met de ringvinger, middelvinger, duim of handpalm op de golpeador of slagplaat. De percussie kan tegelijkertijd worden uitgevoerd als een beweging met de andere vingers die de snaren van boven naar beneden krassen. Aangezien de twee vingers niet in dezelfde richting gaan kan deze techniek moeilijk te besturen zijn. We hebben er in ieder geval ferm van genoten en willen deze groep nog eens terug zien.


    



Foto's en verslag Michel Proesmans 

 

 
     
 
     
     
 
 
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     

 

 

 ©  JAZZEPOES 2018

 

 

up again !

 

 

HOME