back to start !

 

2018

 


 JaZZZolderArchief 2018

 

 


Bezoek ook eens     de YouTube Webstek van de JaZZZolder ! 

 je (her)beleeft er optredens  van en op de oude JaZZZolder !

 

 

 

 

 

 

 

JaZZZolderblad

 

 

 

 

ARCHIEFINDEX TRIM 1 TRIM 2 TRIM 3 TRIM 4

 

   
23/03/2018 Bruno Grollet Quartet
09/03/2018 Augusto Pirodda 'Kosmima' piano solo
23/02/2018 Lionel Beuvens & Motu 'Earthsong'
 09/02/2018 RVB Quartet
 12/01/2018 Caroll Vanwelden Kwartet
 26/01/2018 Teun Verbruggen/André Fernandes Quintet
   

 

 

 

 

     
     
     
 

23  Maart  2018  20:45 hr !

 
 
Bruno Grollet Quartet

 
 
 

 

 

 

 

 

 

     
     
Toen ze enkele standards speelden tijdens een sessie, vond Bruno dit zo leuk dat hij besloot om een nieuw quartet op te richten. De meeste hedendaagse projecten brengen persoonlijke composities, maar bij hen is het een weloverwogen keuze om bestaand repertoire van vroeger opnieuw te bekijken en op een heel eigenzinnige manier te spelen. Ze voegen hier en daar wel een eigen compositie toe maar het belangrijkste blijft wel de communicatie, vrijheid en verrassing van het moment zelf.
Op deze manier brengen ze jazzstandards met een maximale vrijheid, waarbij de interactie met het publiek onontbeerlijk is.

Bruno Grollet: "Music is one of the most beautiful journey of my life.
Ik sta open voor vele stijlen en ik hou er niet van om muziek in vakjes in te delen: grenzen zijn niet goed voor de geest!
Jazz is een behoorlijk grote doos en ik zie het als een prachtige sleutel om een artistiek universum te benaderen (structuur, expressie, geluid, kleur, ritme, harmonie, melodie).
Tot nu toe heb ik de kans gehad om over de hele wereld te spelen (Zuid-Korea, Portugal, Finland, Noorwegen, Brazilië, Frankrijk, ...) en vrijwel overal in ons kleine België.
Ik wil graag mijn werk met jullie delen want ik doe het met heel mijn hart!
Hopelijk genieten jullie er evenveel van als ikzelf !"

   
     

 

 

 


Bruno Grollet: sax
Quentin Stokart: gitaar
Martijn Vanbuel: contrabas
Gaspard Sicx: drums

website  


 

 

 



recensie(s)

 

 



 

     
     
  'Vandaag hangt er een backdrop doek zodat we een mooie zwarte achtergrond hebben met minder reflecties zodat het geluid optimaler klinkt. Dat horen we meteen: de strakke bas van Martijn, de korte basdrum en transiente symbalen van Gaspard Sics, de warme gitaar van Quentin Stokart en de zachte sax van Bruno Grollet (°1978). Bruno en Martijn kwamen 15 jaar geleden al langs op de oude echte Jazzzolder als jonge snaken. Verder kennen we Grollet nog van de groep Atachin die ook al voorbijkwam in de Jazzzolder en Jazzathome 2014 en ook nog als groep ‘Bloom’ in de Jazzzolder kapel in juni 2017 en daar was gitarist Quentin ook al bij.
Vandaag spelen ze in kwartet vorm jazz standards afgewisseld met eigen werk van de groepsleden. Ze zetten braaf in met ‘i’ll be seeing you’ een populaire tune uit 1938 bekend geworden door Sinatra en Billie Holiday. Ook een Monkske mag niet ontbreken met ‘Ask me now’ of ‘when will the blues leave’ van Ornette Coleman hetgeen al overtuigend overkomt.
Na de pauze komen toch enkele eigen nummers aanbod wat het weer iets spannender maakt. Dat horen we in ‘the old lady with the tangled feet’ van Martijn Vanbuel en nog in een ander nummer van de gitarist. Verder spelen ze een hard bopje ‘if I were a bell’ dat bekend is geworden door Miles in de tijd. Verder spelen ze een leuke swingerd met een goede drumsolo op het einde.
Mooi als toegift is de classic “If I should lose you “ afkomstig van die fantastische schijf Soul Station van Hank Mobley uit 1960. Helaas hebben de heren zelf geen platen bij om vandaag te verkopen. Dus dat wordt napraten bij een drankje en muziek in de bar'.



 
  Michel Proesmans 

 
     
 
by Wouter De Jonck
 
     
     
  volgt nog ...   
     
     

 

 


 

 

     
     
     
 

09  Maart  2018  20:45 hr !

 
 
Augusto Pirodda 'Kosmima'
piano solo
 
 
 

 

 

 

 

 

 

     
     
Augusto Pirodda komt op de Jazzzolder om "Kosmima" te presenteren, zijn nieuwe solo-album uitgebracht voor "El Negocito Records".
Veertien nummers (voor een duur van minder dan 50 minuten) verdeeld tussen composities en improvisaties waaruit duidelijk blijkt dat Pirodda het muzikale denken van zijn eerste solo "Moving" (Espira Records / 2007) oppakt en verder ontwikkelt.
Hoewel hij in deze 10 jaar ook een trio album heeft geproduceerd ("No Comment" met Gary Peacock en Paul Motian ("Jazzwerkstatt")) en een met zijn kwartet ("A Turkey is better eaten" met Ben Sluijs, Manolo Cabras en Marek Patrman, (El Negocito Records) blijft piano solo een van Pirodda's favoriete vormen.
In de afgelopen jaren heeft hij zijn mogelijkheden verdiept om zoveel mogelijk gebruik te maken van de expressieve vrijheid die dit type opstelling biedt.
Een concert dat je niet mag missen!



   
     

 

 

 


Augusto Pirodda: piano


Kosmima    


 

 

 

 



recensie(s)

 

 




     
     
  ..had ik het niet gezegd dat je op kousevoeten moest komen? De Italiaanse pianist Augusto Pirodda liet ons de adem inhouden met zijn niet zo lichtvoetig werk, beredeneerdheid, een artistiek cartoon soms met ingehouden beweeglijkheid, balancerend op zwaarte en dramatiek met een zéér hoge gevoeligheidsfactor, very sensitive ! Fijn om de man nog eens terug te zien ook...velen genoten van 'Kosmima', opgedragen aan zijn dochter Gemma...



 
  Winus 

 
     
 
by Wouter De Jonck
 
     
     
     

 

 

 


 

 

     
     
     
 

23  Februari  2018  20:45 hr !

 
 
Lionel Beuvens & Motu 'Earthsong'

 
 
 

 

 

 

 

 

 

     
     
Het kwartet van Lionel Beuvens (met naast de leider en naamgever ook nog Kaveli Louhivuori, Alexi Tuomarila en Brice Soniano) heeft al een boeiende weg afgelegd. Na enkele tournées (Lundis D' Hortense, Jazz Lab Series) en twee opgemerkte passages op het Gaume Jazz Festival 2011 en 2015 heeft de band een heel eigen identiteit ontwikkeld waarin expressievrijheid en intensiteit centraal staan. Het elan inspireerde Lionel Beuvens tot het schrijven van Earth Song, een nieuw repertoire waarin saxofoon en stem het sonore palet nog verrijken. Interactie is bij dit kwartet een vanzelfsprekend element, het lijkt alsof de muziek zichzelf schrijft.
Zelf omschrijft Lionel zijn 'Earth Song' als een hommage aan de Aarde, de Natuur, de Vrijheid en het Avontuur.
Voor het concert in de jazzzolder vervangt Ewout Pierreux Alexi Tuomarila aan de piano.



   
     

 

 

 


Kalevi Louhivuori: trompet
Ewout Pierreux: piano
Brice Soniano: contrabas
Lionel Beuvens: drums

 

 

website    


 

 

 


 






recensie(s)



     
     
   …omfloerst klonk die vantijds, net als een sax, die trompet van Kalevi Louivuori (aka Kale), en dat was meteen een aangenaam kennismaken met deze fijne Finse trompettist ! die misschien de partijen van Guilhem Verger, op de CD aan tenorsax, mee inspeelde ? Een andere keer was er weer een referentie naar Bert Joris maar dat had dan eerder met de compositie te maken en die composities waren mooi hoor ! Het was weer ruim genieten ook van het vloeiende pianospel van Ewout (Pierreux) , de machtige baspartijen van Brice Soniano en natuurlijk het strelen en zalven en raak spelen van drummer Lionel Beuvens die tekende voor de composities van deze ‘Earth Song’. Het zaaltje van de JaZZZolder zat niet helemaal vol maar diegenen die er niet waren kunnen hun afwezigheid alleen maar betreuren…Wie er ook niet was, dat was Natashia Kelly voor de vocals. Zij vult met haar zangpartijen die in niets doen denken aan de ijle vocals die ze in andere projecten soms brengt, mooi aan op de CD die we natuurlijk meteen ook aanschaften en ik denk da’k niet alleen was die de geldbeugel bovenhaalde… Bravo Lionel en band om dit WE zo mooi te openen !…



 
  Winus

 
     
     
  In januari 2017 verscheen het tweede album van het kwartet Motu dat drummer Lionel Beuvens samenstelde ter gelegenheid van Gaume Jazz Festival 2011. Helemaal op het eind van het jaar belandde hun cd Earthsong op basis van meer dan 1.400 ingezonden lijstjes op nummer 10 in de Belgian Jazz Rules Top 25 van 2017. Een tournee in de loop van het jaar zat er nochtans niet in, die kwam er nu pas in februari van 2018.
In de uitzending van de Belgian Jazz Rules Top 25 van Urgent FM had Lionel Beuvens al aangegeven dat hij met Motu intussen aan een volgend album dacht, een met covers (“of half/half”) en een aantal dingen wou uitproberen. Live liet de groep het publiek nu van het een zowel als van het ander proeven. Beginnen deden ze met een of twee covers en het maakte niet uit dat wij die nummers niet kenden. Het eerste zette aan met gestreken bas en gaf de indruk dat we een sacraal gebeuren bijwoonden, maar het was een langzaam op gang trekken van een levendige set. Die klonk hecht, warm, expressief en boeide als een toegankelijk en evenwichtig eigen verder borduren op tradities. Bas, drums en piano golfden als een kleurrijk tapijt voor de koperblazer die er mee opsteeg voor sierlijke vluchten, waarbij ruimte voorzien was voor solo’s door de anderen. Dat pianist Ewout Pierreux op het eind van de tournee als invaller aantrad voor Alexi Tuomarilla gaf zo te zien wel eens aanleiding tot een moment van twijfel, maar hij en trompettist Kalevi Louhivuori hoefden maar naar Brice Soniano te kijken om te weten dat ze op de juiste golflengte zaten. Ook als het er snel aan toe ging, viel nergens een ongemakkelijk gaatje in de kleurenrijkdom die vakkundig in elkaar werd gespeeld, met nieuw materiaal en wat van Earthsong.
Na een hele sterke eerste set scheerde Motu nog hogere toppen in de tweede, die verderging in een gezwind tempo waarop zij in de pauze gauw samen hadden geoefend. Stuwende ritmes met enige latin invloeden volgden en elk van de vier muzikanten ging individueel sterker uitblinken. Eén keer raakten zij elkaar een beetje kwijt, maar toen toonde Lionel Beuvens zich de bandleider die met een indrukwekkende solo alles weer aan elkaar deed kleven. Als Ewout Pierreux niet als de anderen vertrouwd was met het materiaal was dat misschien een keer te zien toen hij geconcentreerd zat te luisteren en, de vingers boven de toetsen bewegend, de muzikale lijnen van de trompet volgde. Daar plaatste hij dan een passende solo achter, die helemaal in de geest van Motu, meer op de drang naar samenhang en verbondenheid focuste dan op spetterende virtuositeit. Nog meer dan voor de pauze viel trouwens op dat de drummer en de bassist elkaar perfect aanvoelen en samen als een heel energiek en melodisch tweespan ritmes kunnen uittekenen die op zichzelf al bijzonder zijn.
Het applaus na de lekkere en prachtige solo’s alsook tussen de composities had al laten aanvoelen dat Motu niet zonder een bisnummer kon ophouden. Toen kwam nog een pittige en uitgesponnen versie van “A” dat op de eerste cd Trinité stond. Een goed gekozen trigger om de verkoop van de cd’s weer te laten doorgaan.


 
 
Danny De Bock

 
 

by Wouter De Jonck
 
 
 
 

 

 


 

 

     
     
     
 

9  Februari  2018  20:45 hr !

 
 
RVB Quartet

 
 
 

 

 

 

 

 

 

     
     
Onder de naam RVB Quartet brengen Rebekka, Marius Couvreur, Ambroos De Schepper en Kobe Boon voornamelijk composities van Rebekka, geïnspireerd door hedendaagse jazzgrootheden als Gilad Helselman, Mark Turner, Wayne Shorter…
Noem het Jazz-rock, Modern Jazz of impro-jazz maar laat het vooral het resultaat zijn van vier muzikanten die samen zichzelf en het publiek trachten te verrassen met momenten van spitsvondigheid in hun samenspel. In Januari 2018 stelt de band hun eerste album ‘Crossing Dimensions’ voor, dat op Solidude Records zal verschijnen.



   
     

 

 

 


Rebekka Van Bockstal: gitaar
Ambroos De Schepper: altsax
Kobe Boon: contrabas
Marius Couvreur: drums

 

 

website    


 

 

 


 






recensie(s)



     
     
 
… …had ik het niet gezegd dat het aangenaam vertoeven zou zijn op de Mechelse JaZZZolder ? Je moest daarvoor wel de ‘sneeuwstorm’ buiten trotseren maar ocharme, je kon met het pelletje stofijs dat er viel hier nauwelijks een sneeuwpekinees mee ineen knutselen…een 40-tal liefhebbers kwamen opdagen en kregen de gloednieuwe CD ‘Crossing Dimensions’ van het RVB, Rebekka Van Bockstal Quartet, aardig voorgesteld…mooi structureel, een paar keer opgebouwd vanuit geïmproviseerde partijen. Ambroos De Schepper , de saxofonist, op alt en sopraan zat het eerste mooi gesetteld in het geheel en bleek door de ganse avond alweer een aardig jong talent te wezen, eentje die het ganse programma door ons kon behagen… Rebekka zelve had voor deze debuutCD fijne songs bij mekaar geschreven en had duidelijk zin in het samenspel met Ambroos, mooi zo ! Handjes op mekaar ook voor alweer een lekkere ritmesectie. Kobe (Boon) kenden we al van bij Steiger en de naam Marius Couvreur, de drummer, zal voortaan ook hier het belletje laten rinkelen. Wat kunnen we meer zeggen: de aanwezigen waren content, Rebekka en de band straalden, fijne avond alweer ! …