HOME

 

FULL JAZZEPOES JAZZZOLDER ARCHIEF


voor het volledige JaZZZolder-archief click  hierboven de tab


 JaZZZolderArchief 2023

 

 


Bezoek ook eens     de YouTube Webstek van de JaZZZolder ! 

 je (her)beleeft er optredens  van en op de oude JaZZZolder !

 

 

 

 

 

 

 

JaZZZolderblad

 

 

 

 

 ARCHIEFINDEX TRIM 1  TRIM 2  TRIM 3  TRIM4

 

   
13/1/2023 Pierre Anckaert-Stefan Bracaval : CD voorstelling ' Ephémère'
   
   
   

 

 

 

 

 

 






 

 

 

   
     
    
    
 

Vrijdag 13 Januari 2023    concert 1 19:30 - concert 2  21:15 hr

 
 

 

CD voorstelling 'Ephémère'

 
     
     
 
 
 
 

 

 

Na het verkennen van de verschillende mogelijkheden van kamermuziek (Strings Attached) en het volledig verdwalen in elektronica (74 Miles Away), voelden Stefan Bracaval en Pierre Anckaert de drang om terug te gaan naar de essentie: een piano, een fluit, meer niet. Stefan studeert af als klassiek fluitist. Al op jonge leeftijd is hij gefascineerd door de vrijheid en creativiteit van improvisatie en besluit hij zijn zoektocht in JAZZ voort te zetten. Open en nieuwsgierig om andere muzikale horizonten te verkennen treedt hij ook op in wereld-, pop-, filmmuziek & muziektheater. Hij geeft graag les en brengt pedagogische publicaties uit. Pierre ontdekt al op zevenjarige leeftijd de jazzimprovisatie dankzij zijn pianoleraar Hans Lamal. Hij schrijft zich in aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Ondertussen reist hij naar Havana voor een specialisatiecursus in Afro-Cubaanse muziek bij Julio Montorro. In 2006 beëindigt Anckaert zijn opleiding piano aan het conservatorium met grote onderscheiding. Zij nemen je mee op reis naar ongerepte bestemmingen waar je de verschillen tussen klassiek, jazz en wereldmuziek vergeet. Na hun eerste album "Woodworks" uit 2014 komen zij nu met een volgend album: "Ephémère".



 
 
 
     
    
 


Stefan Bracaval: fluiten
Pierre Anckaert: piano



 
    
        
    
    
    




Stefan Bracaval and Pierre Anckaert - Woodworks (teaser)
from Laid Back on Vimeo.

 

 




commentaren - recensie(s)


 

 



 

 
     
     
     
 

…Uit het kersverse, nagelnieuwe, op 1 Januari 2023 geboren album Ephémère’ stapt dit lyrische duo poëtisch mooi binnen , heel monter en fris met ‘Dying Daylight’ wat ook het openingsnummer van de nieuwe plaat is. Pierre (Anckaert, piano), leidt in en Stefan (Bracaval, dwarsfluiten) zal gauw volgen, zoals het bij verschillende stukken zal gaan. ‘Ephémère’ dat daar wat later achter zit is minder frivool en eerder ingetogen maar toch ook weer sierlijk, zij het met een licht klassieke ondertoon en je denkt er meteen een gracieuze ballerina bij. Tijdens de volgende aankondiging (en gelukkig niet tijdens het concert zelf !)  gaat er  iemands smartphone aan het bellen en meteen neemt Pierre de tune over op de toetsen. Effe leuk hoor maar  misschien is ‘t best om er in ’t vervolg  nog es op te wijzen om die dingen bij aanvang van het concert uit te zetten ? Geen kwaad geschied nu en meteen gaat ‘Bateau Lavoir’ door meer beweeglijke golven klieven al blijft het al bij al bij een korte trip, de nummers lijken immers allen iets ingekort om aan de tijdslimiet van de set te voldoen…’Hope’ dat dus daar ook gauw op aansluit, spreekt me persoonlijk wel meer aan, is het de jazzy feel er van ? We volgen intussen nog steeds de playlist zoals die ook op het album staat en het Italiaanse ‘Giono’ is dus de voorspelbare, volgende titel die licht als een vlinder komt over fladderen. Da’s de dwarsfluit van Stefan natuurlijk die het ‘m doet, al gaan de vingers van Pierre al evengoed sprankelend, in sprongetjes, over de toetsen.  Verstillen doet het nummer wel naar het einde toe, nog even en dan blijven de vleugeltjes van de mooie lente-pepel dicht… De basfluit hoorden we tot nog toe niet maar die komt ‘Opale’ even later dan toch omfloerst bezwangeren en brengt zo ook een mystieke toets in het geheel die daarna in ‘Lenchanteur’ aan het toveren gaat want dan zitten we ineens weer straight in a jazz mood ! Had ik het onlangs bij de voorstelling  van de foto’s van dit concert  op Facebook over’ het baden door wateren’ , dan is het daarna ook  écht raak met ‘Maelstrom’, een beekje ontspringt daarmee dat door een bochtige bedding klatert maar het is wel duidelijk dat het ganse album stroomgewijs niet in één set kan gevat worden en Stefan voelt intussen de tijdsdruk , vraagt of er niet over de tijd mag gegaan worden?..Echter,  ‘Willow volgt daarom mogelijks in de tweede set straks, net als nog een paar anderen maar  besloten wordt de eerste set met de  sterke toptrack ‘Churching’ die speels ook naar het einde toe gaat. Stevig applaus natuurlijk van een goedgevulde zaal en hoeft het nog gezegd dat dit weer een klasse concert was? Bravo !







 
 
Winus

 
     
     
   
     
     
     
     

 

 


 

 


 

 

 


zie in het archief graag voor de vroegere JaZZZolderse concerten, info en reviews ...




 

 

 

 

 

 

 

 © 2023 JAZZEPOES

 

 

up again !

 

 

back to start !